Yine bir ilk ve yepyeni bir tecrübe daha....
Cumartesi' den beri içim içime sığmıyor... Biricik oğlum Ralf'in hayatındaki ilk kar...
Dışarıda lapa lapa kar yağdıkça onu kapıp bahçeye çıkmak, mümkün olsa onunla karların üzerinde yuvarlanmak istiyorum ama malesef bu heyecan ve isteğimi 4 gün kadar bastırmak zorunda kaldım veeee bu sabah tabiri caizse Ralf' i kaptığım gibi kendimizi bahçede bulduk...
Neden mi bekledim bu kadar? Çünkü kar hep havanın kararmasına yakın saatlerde en güzel şeklini aldı, ertesi sabah ise bahardan bir gün karşıladı bizi ve anlamı olmadı... Ama bu sabah kaçırmadık :)
Üşümesin diye onu astronot gibi giydirdik, kendimiz de öyle giyindik tabi ve bahçedeydik... Hava müthiş, bahçe şahaneydi... Çocuklar okulda olduğu için gece yağan karlar pürüzsüzce çimenlerin ve ağaçların üzerinde bizi bekliyordu...
Tabi tahmin edersiniz ki karlarda yuvarlanmalar filan olmadı, gerek kendisinin sadece 7 aylık oluşu ve normal olarak henüz yürümüyor oluşu gerekse benim "aman hasta olmasın" lığım nedeniyle bizim için temiz hava alınan ve Ralf' e şaklabanlık yapılan güzel bir saat olmuş oldu...
Ona yaprakların ve ağaçların üzerindeki en temiz karlardan yapay karlar yağdırdıkça yüzünden gülücükler gitmedi, demek istediğim; bu sefer O da eğlendi, sinema gibi değil yani :))) Muhtemelen yazın deniz kenarında çok daha fazla işimize yarayacak olan kum kovası ve plastık bir kaç oyuncakla kar çok keyifliydi...
Ama yine de seneye kışı sabırsızlıkla bekliyor olacağım; kısmetse oğlum yürüyor olacak ve bu sefer onunla çok daha fazla eğleneceğiz...
Güzel oğlum, biricik meleğim, hayatın da bugün oynadığımız karlar kadar beyaz ve pürüzsüz olsun...
Sevgiler...
